Podatek od psa

Polskie prawo przewidywało podatek odpowiadania psa do trzydziestego pierwszego grudnia dwa tysiące siódmego roku. Podatek ten należał do grupy bezpośrednich i kwotowych. Wysokość tego podatku była ustalana przez gminę ale jednocześnie ograniczona przez rozporządzenia ministerialne. W roku dwa tysiące siódmym podatek ten wynosił czterdzieści złotych. Cała kwota pieniężna jaka została pozyskana z tego podatku wpływała na konto gminy. Oprócz celu fiskalnego podatek ten odgrywał jeszcze jedną rolę polegającą na ograniczeniu ilości zwierząt. Z podatku były wyłączone zwierzęta gospodarskie czyli psy gospodarskie jednak obostrzenie przewidywało co najwyżej dwa psy na jednej posesji. W nawiązaniu do zmian ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i regionalnych od pierwszego stycznia dwa tysiące ósmego roku podatek ten został umorzony ale w jego miejsce istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia fakultatywnej opłaty za posiadanie zwierzęcia czyli psa która to opłata uzależniona jest od rady gminy w kwestii jej poboru wysokości oraz terminów spłat. W dwa tysiące jedenastym roku maksymalna kwota za tę opłatę może prawdopodobnie wynosić sto dziesięć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy. Po raz pierwszy podatek od psa wprowadzono na terenie Królestwa Prus w tysiąc osiemset dziesiątym roku i był to tak zwany podatek od luksusu. Ci którzy ten podatek obmyślili wychodzili z założenia że jeśli ktoś posiada psa to oznacza to że musi być osobą majętną. Osobliwe myślenie prawodawców.